Wanneer alles op je schouders lijkt te liggen
Je herkent je waarschijnlijk wel in één of meer van deze rollen.
Degene die het overzicht houdt.
Degene die ziet wat er moet gebeuren voordat iemand anders het doorheeft.
Degene die dingen oppakt als ze anders blijven liggen.
Op je werk. Thuis. In je familie. In vriendschappen.
Als jij het niet doet, gebeurt het vaak gewoon niet.
Waarom alles bij jou terechtkomt
Je bent er ook ontzettend goed in geworden. Dat is het ding.
Ballen hoog houden, niet één, maar een hele serie tegelijk.
Werk dat doorloopt. Mensen die op je rekenen.
Beslissingen die genomen moeten worden.
Van buiten ziet het er vaak heel normaal uit. Misschien zelfs succesvol.
Maar van binnen voelt het soms anders. Niet zozeer ongelukkig, er stort ook niets in.
Meer een soort constante spanning onder alles. Alsof je lijf nooit helemaal uit staat.
En ergens onderweg wordt dat gewoon normaal.
Zorgen voor is niet hetzelfde als alles dragen
Zorgen voor een ander zit diep in ons. Aandacht hebben voor mensen. Aanvoelen wat er nodig is.
Dat is een kracht.
Maar zorgen voor betekent nog niet dat jij degene moet zijn die alles op haar schouders neemt.
Wat er vaak gebeurt als je veel verantwoordelijkheid hebt: je trekt steeds meer dingen naar je toe.
Soms omdat je het goed kunt. Soms omdat het sneller gaat. Soms omdat je gewoon ziet dat het anders blijft liggen.
Voor je het weet hang jij overal een beetje boven.
De planning. De sfeer. De verwachtingen. En je hoofd blijft draaien.
Wat te veel dragen met je doet
Je lichaam betaalt daar uiteindelijk een prijs voor. Niet meteen. Het kan heel lang goed gaan.
Maar ergens begint je lijf signalen te geven.
Meer spanning in je schouders.
Minder echte ontspanning.
Dat gevoel dat je nooit helemaal leegloopt.
Het zit niet alleen in hoeveel je doet. Het zit ook in hoeveel je draagt.
Wanneer er een andere vraag ontstaat
Op een gegeven moment begin je te voelen dat het zo niet meer helemaal klopt. Het leven loopt. Het werk ook. Maar zijzelf zitten er niet meer helemaal in.
En ergens verandert de vraag.
Van: hoe krijg ik nog meer gedaan?
Naar: hoe kom ik weer een beetje terug bij mezelf?
Niet alles zelf. Niet alles tegelijk. En vooral: niet ten koste van jezelf.
De vraag die overblijft: hoeveel van wat ik draag is eigenlijk echt van mij
Raak?
Als je dit leest en denkt — dit ben ik — dan is een discovery call misschien het slimste halfuur van je week.
Veelgestelde vragen
Niet Zichtbaar
Your content goes here. Edit or remove this text inline or in the module Content settings. You can also style every aspect of this content in the module Design settings and even apply custom CSS to this text in the module Advanced settings.
Waarom komt alles altijd bij mij terecht?
Omdat je er goed in bent. Je ziet het, je pakt het op, het lukt. Dus het wordt de verwachting van anderen én van jezelf. Zo werkt dat.
Is het normaal dat ik het gevoel heb alles te dragen?
Heel herkenbaar. Maar normaal in de zin van: zo hoort het? Nee.
Wat doet het met je als je altijd verantwoordelijkheid neemt?
Je lijf staat altijd aan. De spanning stapelt zich op zonder dat je het doorhebt. Tot je merkt dat je nooit meer echt leegloopt.
Hoe stop je met alles op je schouders nemen?
Niet met een besluit. Het begint eerder met zien hoeveel je draagt. En eerlijk worden over wat echt van jou is en wat je ergens onderweg gewoon hebt overgenomen.
Spin & Spin
Een plek voor vrouwen die veel dragen
en zichzelf niet langer voorbij willen lopen.
Minder hoofd. Meer lijf.
Meer rust, ruimte en leven als jezelf.
Brieven aan jou
Af en toe schrijf ik je.
Soms een verhaal, soms een gedachte,
soms iets wat ontstaat in mijn werk.
En soms een uitnodiging
als ik voel dat het klopt.
Wanneer je mijn brieven wilt ontvangen,
kun je je hier inschrijven.